Het deed echt een beetje pijn. Zit ik met een vriendin te praten. Bakkie thee erbij, lekker een beetje bijkletsen. Ze is slim, bewust, werkt hard, zorgt goed voor iedereen en voor zichzelf iets minder, maar dat terzijde. Zegt ze ineens: “Ik denk dat Ayurveda misschien iets voor mij is.” En ik zeg: “Ja, kan. Alleen sla je dan wel je eigen achtertuin over.” Ze moet lachen. Maar het is wel zo.
Hoe we alles van ver halen terwijl het hier al groeit
Want dit is dus wat we doen. We kijken naar India, naar China, naar verre oorden waar de wijsheid nog intact lijkt. Waar het klopt, waar het oud is, waar de traditionele geneeskunde een naam heeft die exotisch klinkt en daardoor meteen indrukwekkend is. En ondertussen groeien die medicinale planten hier. In het gras, langs de stoep, in je eigen tuin als je niet oplet.
De oorsprong van de westerse natuurgeneeskunde
We hebben namelijk zélf een traditie, iets wat hier al eeuwen leeft. Van Hippocrates, die al begreep dat gezondheid iets te maken heeft met hoe je leeft en wat je eet. Via kloosters en kruidentuinen, met vrouwen als Hildegard von Bingen die haarfijn aanvoelden wat een mens nodig heeft. Tot dichter bij huis, met mensen als Mellie Uyldert en Alfred Vogel, die die kennis gewoon zijn blijven doorgeven. En ja, ook gewoon Klazien uut Zalk. (Zeg wat je wilt, maar zij wist echt wel wat.)
Hoe oude kruidenkennis verloren raakte
Alleen… ergens zijn we het een beetje kwijtgeraakt. Misschien ook omdat veel van die kennis werd gedragen door vrouwen. Vrouwen die voelden, wisten, met kruiden werkten en precies wisten wat hielp bij buikpijn, slapeloosheid of een onrustig lijf. En die later ineens ‘heks’ bleken te heten zodra ze te veel zagen, te veel wisten of te zelfstandig waren. Of zomaar, omdat er een zondebok nodig was bij onheil.
De aandacht verschoof naar meten, verklaren en controleren. Wat niet direct aantoonbaar was, verdween langzaam naar de achtergrond. Wat ooit vanzelfsprekend was, namelijk dat je lichaam een logica heeft, een ritme en een eigen manier van reageren, raakte uit beeld. En toch werkt je lichaam nog steeds precies zo.
Wat de westerse natuurgeneeskunde eigenlijk doet
Want als je eerlijk kijkt, doet je lichaam niets willekeurig. Dat slechte slapen. Die onrust. Dat gevoel dat je leegloopt terwijl je eigenlijk alles ‘goed’ doet. Daar zit een lijn in. Een samenhang. Alleen hebben we nooit geleerd om die te zien.
En dat is precies waar de westerse natuurgeneeskunde over gaat. Niet over trucjes of snelle oplossingen. Maar over opnieuw leren kijken. Zien wat er gebeurt, begrijpen waarom het gebeurt en voelen wat er nodig is om weer in balans te komen.
Geneeskrachtige planten van hier
Dus als je denkt: misschien moet ik eens iets met Ayurveda… Echt, doen. Ik vind het ook een prachtig systeem. Maar kijk ook even om je heen. Misschien vind je het kruid dat je nodig hebt naast je voordeur, tussen de tegels, in dat hoekje waaraan je je al een tijdje ergert. Zoals paardenbloem en brandnetel. Of, als je het toch liever een beetje exotisch maakt: Taraxacum officinale en Urtica dioica. Van hier. En al eeuwenlang gebruikt om het lichaam te ondersteunen.
Nieuwsgierig?
Je mag me altijd een bericht sturen.